Zoeken in deze blog

Wordt geladen...

dinsdag 3 augustus 2010

10days yoga, in mezelf keren, dag 9

Goede avond lieve lezers. Wat later dan jullie van mij gewend zijn, schrijf ik deze post. Gisteren heb ik voor het eerst van mijn leven op mijn hoofd gestaan en dat was een echt nieuwe ervaring. Ik wilde vandaag graag verder oefenen, maar helaas is mijn menstruatie vandaag begonnen. Johan Noorloos raadt in zijn boek de hoofdstand af tijdens de menstruatie. Ik ben daarover op internet verder gaan zoeken en lees er allerlei verhalen over. Sommige verhalen stellen zelfs dat je helemaal geen yoga zou moeten beoefenen tijdens de eerste drie dagen van je menstruatie.

Vanochtend had ik twijfel. Zal ik nu wel of niet mijn oefeningen doen. Ik wist dat ik de hoofdstand moest skippen, maar dat is de laatste houding in een reeks hele andere oefeningen. Ik heb een halfuur extra in bed gelegen en overwogen om de yoga maar helemaal over te slaan. Maar ik vond het weer zo'n slap excuus van mezelf. Omdat ik de hoofdstand niet kan doen en omdat er in een paar artikelen wordt gesteld dat je geen yoga mag doen tijdens je menstruatie, betekent dat niet dat ik dan maar helemaal geen yoga ga doen. Dus ik heb mezelf vermanend toegesproken en ben gaan oefenen.

Lekker in mijn blootje voor de schuifpui van mijn hotelkamer stond ik mijn zonnegroeten te doen. Vandaag ging de boom echt aanzienlijk beter. Ik stond sterk rechtop, kon mijn voet hoog tegen de binnendij van mijn andere been zetten en stond in balans. Misschien ben ik wel helemaal niet zo erg uit balans als dat ik nu denk. Feit is nu eenmaal dat een verhuizing een stressvolle gebeurtenis is. Als er zich dan allerlei problemen voordoen waardoor de verhuizing wordt uitgerekt, dan kom je onder druk te staan. Dat is niet anders. Vrijdag had ik een gesprek met iemand en die zei, je zult het los moeten laten. Er afstand van nemen. Dat is toch echt gemakkelijker gezegd dan gedaan. Hoe neem je afstand van een situatie waar je helemaal ingezogen wordt?

Maar goed terugkomend op de balans. Al die stress wil niet zeggen dat je helemaal uit balans bent. Vrijdag had ik een moment van overload, mijn moeder zei dan vroeger altijd 'de Maas stroomt over' en ik begreep dat als kind nooit. Ik zag dan mijn Oma en Tante in het water staan (zij woonden immers naast de Maas) en dacht dat mijn moeder daarom moest huilen. Het duurde zeker totdat ik een jaar of veertien was, voordat ik begreep dat het beeldspraak was. Wel mooie beeldspraak, bij mij liep de Maas vrijdag over. De hogedrukpan moest even wat druk kwijt. Dat heb ik gedaan. Ik heb onbedaarlijk midden op de markt in Delft op een bankje zitten huilen. Ik voelde me daarbij zo belachelijk. Ik dacht het is mooi weer en hier zit ik te huilen. Dit wil ik helemaal niet dacht ik. Ik wil mijn dag niet laten verpesten door materiele problemen, want uiteindelijk gaan al de problemen van het huis om materie.

Het luchtte wel op en bovendien was er ook aanleiding om er met andere mensen over te praten. Dan hoor je ook wel dat het niet meer dan normaal is dat ik emotioneel werd. Dat het juist wel goed is om de spanning even te ontladen. Dat mensen kunnen begrijpen dat het me wat veel wordt en dat soort zaken. Em soms heb je dat als mens nu eenmaal nodig, een geruststelling.

En zo is deze post helemaal anders geworden dan ik had gedacht. Grappig is dat hoe dat gaat met schrijven. Hoe goed dat werkt om dingen op een rijtje te zetten en duidelijk te krijgen wat er nu eigenlijk het meest bij jezelf speelt. Wat ik ook nog even kwijt wil, is het thema van mijn volgende project. Ik kreeg vandaag per vergissing het boek 'Op rolletjes' van Zamarra Oomes-Kok opgestuurd (ik had 'Opgeruimd' besteld). Nu heb ik de vaste overtuiging dat soort dingen niet per toeval gebeuren. Er staat dus blijkbaar iets in het boek 'Op rolletjes' waar ik nu mee aan de slag kan gaan. Het boek spreekt me ook aan, het ziet er mooi uit, is helder ingedeeld, fijn leesbaar, enzovoort. Een paar tips gelezen die misschien voor de hand liggen, maar toch prettig zijn om door te nemen (en dat herken ik dan weer van mijn eigen boek 'Ik moet je achterlaten', weliswaar ander thema). Dus nu dacht ik laat ik eens kijken of ik van een van de hoofstukken van dit in de schoot geworpen boek een project kan maken.

De andere gedachte was om van 10days geen ijsjes eten een project te maken. Van mij mogen jullie stemmen, maar stem dan voor het opruimen :-)

Geen opmerkingen: