Zoeken in deze blog

Wordt geladen...

maandag 7 juni 2010

10days ik weet het nog niet

Lieve lezers,

Ik weet echt nog niet wat mijn volgende project van 10 dagen moet gaan worden. Ik zit nu in een bijna leeg huis. Dat is nog eens een andere ervaring. Het is een emotionele dag, toch wel.

Twee jaar geleden ben ik in dit appartement gaan wonen. Ik had net een scheiding en daarna het overlijden van mijn vader achter de rug. Het waren met recht roerende tijden. Toen ik hier introk, had ik een relatie die niet lekker liep. En nu ga ik dat alles achter me laten. Ik heb een nieuwe liefde met wie ik samen een huis heb gekocht. We gaan samen aan een nieuwe toekomst beginnen. Een toekomst waar mijn vader geen deel meer van uitmaakt. Een toekomst waar de vader van mijn kinderen nog maar een kleine rol in speelt. Een toekomst met zijn vieren met dromen en hoop.

Ik ben er aan toe. En toch ben ik weemoedig. Ik ben van één kant blij dat ik deze roerige tijden nu achter me ga laten. Dat er in het nieuwe huis geen herinneringen meer zijn, alleen maar toekomstplannen en momenten van nu. En toch heb ik hier een mooie tijd gehad. Er zijn hier 11 appartementen op een rij en een aantal van mijn buren is nu mijn vriend. Dat contact zal ik missen. Het is een fijne omgeving om te wonen. Qua buurt blijf ik min of meer hetzelfde, maar het is toch anders.

Verhuizen is een van de ingrijpendste momenten in iemands leven, wordt wel gezegd. Dat merk ik wel. Je raakt er toch even van in onbalans. En nu zit ik deze blog te typen, terwijl letterlijk alles om me heen wordt weggehaald. Dat voelt echt raar.

En eigenlijk zijn mijn gedachten ook bij Ragna. De precieze toedracht weet ik niet en die doet er ook niet toe. Ze ligt opeens op de IC met een hersenbloeding. Dan ben ik maar bezig met mijn verhuisstress en dat is zo irrelevant als er een geweldig en mooi iemand opeens op de IC ligt en zich zo machteloos en ontredderd voelt. Ik ga in gedachten een kaarsje opsteken, heel veel schietgebedjes doen en deze post aan Ragna opdragen. Lieve, lieve meid, mijn hart gaat naar je uit!

Opeens
doet je hoofd
niet meer mee

Opeens
werkt je hoofd
niet meer
zoals jij het wilt

Opeens
lig je
ontredderd
onthand

Ik bid
Ik bid
Ik bid

Geen opmerkingen: